Zamanla
15 01 2010Sessiz, sakin ve huzur dolu günlerdi;
gözlerinden süzülen parıltılar,
akşamları bir hüzün tünerdi;
baykuş gibi belleğimde hatıralar.
Ruhundan bir kıl çekilmiş gibi;
sahilde lambalar sönerdi,
kırılış anı gibi bir vazonun;
ellerin,
ellerimde dinerdi.
Ocak 2010/ Ankara
Dostum seni seviyorum!
Şiiri okuduğunda anlıyorsun ama tek tek yorumlamaya kalktığında birşey anlaşılmıyor. Ama yine çok güezel. : )